sytë i duken në pikën e ujit mbi kalldrëme
vetulla i është shpërndarë në ajrin për rreth
buzët i janë çarë me plasaritjet e tokës
i është rrudhur lëkura e butë
me vuajtje e valëve të detit
gjaku i është ngrirë në ëndrrën e llahtarshme
fustani i është skuqur me heshtjen e fundit
emir i është harruar në raftet e pluhurosura Lexo mëtej

Autor: Besnik Mustafi

Nënë, o moj nënë e imja
Shpirt e zemër dyja nyje të lidhura
Sa shumë vuajtje në jetë jetove
E kurrë oj nënë nuk u dorëzove
Nënë të kam yll të syve të mi
Më dhe ledhatime e mbrojtje në fëmijëri
Më dhe gjënë që nuk ja dhe vetës
O nënë un po e shoh tash të jam borxh
Të kujdesem për ju o prindërit e mi për gjithë jetën
Herë e gëzuar e herë e trishtuar Lexo mëtej

Autor: Besnik Mustafi

Dëshmia dëshmon për vetë dëshminë O ME I LARTI JE TI
Se edhe jeta në tokë u krijua për të dëshmuarin
I dëshmuar është ai që udhëheq universin nga lart e poshtë
E njeriu është rrugëtar nëpër dëshminë e të lartë dëshmuarit nga poshtë lartë
Që nuk e sheh me sy,por e ndjen pran shpirtit të tij, O I MADHËRUAR JE I VETMI TY

Lexo mëtej

e thithi jetën
edhe ajrin nga boca e oksigjenit

cigarja më thithë mua
që jam i shtrirë mbi shtratin e drurit

e ti
thithë gjithçka Lexo mëtej

Autor: Besnik Mustafi

Nuk kthehem më, sepse aq frymë nga Zoti më ishte dhënë
Nuk kthehem më, sepse zemra që vdes nuk do ngjallet më
Sa shpejt vije dita kur lamtumirën botës do t'ia themi
E natën e parë tokës do t'i thërrasim trupin mos t'na e ngushtojë
Qiellit lart lutje do t'i dërgojmë, se atje ZOTI është e t'mos na ndëshkojë

Lexo mëtej

Autor: Skender Mustafi

pas shiut me erëra të forta
doli rrezja e parë

prita të e takoja fjalën
që në ëndërr më shfaqej çdo mëngjes

pas ndërrimit të parë të rrezeve
vazhdova me pritje
duke i përcjellë
ndërrimet e rrezeve të humbura të diellit të flakëruar Lexo mëtej

me sytë e mëngjesit
i shijova rrezet e para
          të jetës lakuriqe

me të u zhvesha mbi gjelbërim
më ledhatoi era lëkurën mbi të
e shijova Lexo mëtej

nga gjumi lodhës u ngrita
dhe me vrap fillova të kërkoj

nuk e gjeta dot askund

më thanë se me fener
kërkimi zbathur ecën ditën
                            kërkon
Lexo mëtej

të e urrejë veten nuk mundem
sepse jam unë vetë shpirti

të e urrejë atë që nuk e kam
nuk kam të drejtë
sepse nuk më ka mua

e urrejë këtë që e shkruaj
këtu që jam

deri në pafund të vuajtjes

Autor: Skender Mustafi

nga agu i njomë i mëngjesit u mundova të e thithi jetën
mblodha force gjatë gjithë ditës së llahtarshme
hapërimthi
kalova një pjesë të kohës
dhe në mbrëmje
kuptova se kam edhe shumë për të thithur

dhe i thash shpirtit
duro
kjo është dera e fundit
duro
jeto

Autor: Skender Mustafi

sa herë që i endi sytë
në horizontin tim të etur
e takoj mendimin për ty
që  ma zbeh  shpirtin edhe ashtu të plogësht

sa herë që mendoj për mendimin e parë
vijnë të tjerë një pas një
dhe ashtu më alivanoset shpirti
në njomësinë e mendimit për ty Lexo mëtej

Autor: Skender Mustafi

si erdhi
ashtu edhe humbi e uruara ditë
e kisha pritur tërë jetën
nuk më la si më gjeti
më mori fjalën e pa thënë
dhe shpirtin që tha se i takoi

nuk di ç’ti them as vetes sime
për t’u qetësuar
Lexo mëtej

mblodha lulet e jetës
në mëngjesin e ftohtë
dhe
i plogësht
u ngrita nga (z)varri në këmbë

eca
pa e ditur ku më shpie dita

bëra gjumë qetas
pa menduar ku më shtrin nata Lexo mëtej