ylli i veriut të ngrirë

atë natë duke menduar jashtë kompetencave të të menduarit rrëshqiti mbi akullin e nuhatjes sime dredharake rrëmbyer nga frika më përqafoi fort ëndjen e akullt të iluzionit mbërthyer nga mllefi jashtë jorganit të frikës shoqëruar nga drita afër mijëra vjet drite mendova vetëm për ty hëna ime e fundosur me fundin e ëndrrës në agun e avullt nën diellin e të ndriturve që fundosesh edhe më tej në mëngjese të imagjinuara atë natë mendimesh isha zhveshur edhe nga rrobat e ngjyrosura me ngjyrë trëndafili me ngjyrë pritjeje m’i ngjyrosi koha…

Lexo më shumë

kalimtari i rastit

sonte i lodhur jam i lodhur jam kunguj e dhelpra në emër të njeriut flasin lodrat luajnë njerëzit s’shohin as s’dëgjojnë zërin e një shpirti që fundoset

Lexo më shumë

hell në ndërkohë

lumbardhat duke shëtitur dëfrehen mbi kaltërsinë e syve tu oregan me sytë e mi të pleksur bashkë me shpirtin e vrenjtur ndaj jetës së llastuar llastore në mua vaji i parë puthitet me tymin e zi të duhanit ar-mik dashuria mbetet memorandum në vete në mes të taketukes përplot shpuzë në ndërkohë lumenjtë rrjedhin në përkushtim të heshtjes shpirtërore © Skender Mustafi

Lexo më shumë

aufs Leben

Blumen auf dich mit dich und nichts auf dich mit uns die Angst von der Verlust Sonnenstrahlen auf uns endlose Murmeln heute kommen von alle Seiten die kommen schnell nach der Stimme ins Lebens Abgrund für dich in einem nackten Tag gemeinsam nackt wir werden sehen Antworte unter uns und auf Sand aufs Leben aufs Leben mit ihm © Skender Mustafi

Lexo më shumë

lymi i heshtjes

më kujtohet vetëm lymi vetëm lymi i zi fotografi vdekjeje janë në mua zgjuar duke ecur duke ndenjur mendoj për bregdetin e lodhur mendoj për qerpikun e kalbur mes thërrmijave të vuajtjes një grusht lym mi mbyll sytë që panë gjysmëjetën dhe rri lymi sot sikur ngjitës në gojën time që deshi ta përqafoj britmën e pasqyrës në rrojtore stinësh bubullima më kujton heshtjen frikohem prapë kujtimet oh kujtimet e flakta që rrëfehen në shpirt i dëgjoj dhe vetëm unë vuaj nga tharja e zhurmës © Skender Mustafi

Lexo më shumë

në hall të një miku

ulur mbi statujë jete ti ngarendë pas hijeve të ngatërruara nga këmbët “kumtesë kohe” unë jam mbështetur për muri e shpresë s’ka mëngjesit të së nesërmes nëse kthehesh në pavijon kujtimesh quajtur prishtinë e prerë do të shohësh kohën ulpianë e martuar dhe ndokush do të vërej heshtjen tënde ndonjëri prej pavijonasve vrojtimesh do të të sheh kthyer kah perëndimi i veshur dhëndër i ëndrrës së prerë © Skender Mustafi

Lexo më shumë