tëhuajsimi i shpirtit

0

sytë i duken në pikën e ujit mbi kalldrëme
vetulla i është shpërndarë në ajrin për rreth
buzët i janë çarë me plasaritjet e tokës
i është rrudhur lëkura e butë
me vuajtje e valëve të detit
gjaku i është ngrirë në ëndrrën e llahtarshme
fustani i është skuqur me heshtjen e fundit
emir i është harruar në raftet e pluhurosura

në mëngjes
i thanë të e veshë petkun që i sollën
heshti me buzëqeshje të thyer
dhe vetëm një pikë loti i doli nga syri
ai lot ra mbi kalldrëmin e fundit
të rrugës së sajë

tani e kërkoj fytyrën e ndërtuar nga fjalët
dua të e gjejë dhe ndonjë pjesë të jetës sime

asaj
sytë i duken në pikën e ujit
apo ndoshta është lot

mos e shijoni edhe këtë pjesë që mbeti
se
sytë i duken në pikën e lotit mbi kalldrëme
aty duken
duket ajo e tëra në sy

 

Autor: Skender Mustafi

Komentet nga Facebook:

SHPËRNDAJE
Artikulli paraprakDua, nuk dua, nuk mundem dhe s’po mund të e them
Artikulli tjetërPërshëndetje të nderuar ju dhe ne
Themelues dhe mirëmbajtës i portalit “Fjalaime.ch”. BSc. i Administrimit të Biznesit dhe MSc. i Sistemeve Informative të Biznesit. Me punë dhe qendrim të përkohshëm në Zvicër, Winterthur. Studimet e mia qoftë akademike, qoftë private pasojnë sferën e ekonomsë me përqëndrim në drejtimet e menaxhimit dhe marketingut dhe teknologjisë informative me përqëndrim në shfrytëzimin e teknologjisë informative për zhvillim të biznesit..

S'KA KOMENTE

PËRGJIGJU

Kodi i sigurisë *