pas ikjes

0

mbeta në divanin e ndryshkur të jetës
ai iku
ata ikën
me ndjenjën hamendëse të etjes së pa lodhur
me polenin e ëmbël të lulëkuqes-jetë
dhe tretjen e madhe -ritëm i shuar
e morën

kalldrëmës së shpirtit
morën vrapin që mote
për një copë bukë
me një grusht krip

i mbushën bebëzat e syve
me rërë
mbi një pëllëmbë varr
që sot mpihet nën këmbët
e një gomari të sëmurë

analeve të buzëlumit e la agimin
s’bashku e lan agimin
e përpin me ndjenjën e ikjes
që në kthim me trenin e fundit ta gjejnë
po në agim të heshtur

© Skender Mustafi

Komentet nga Facebook:

SHPËRNDAJE
Artikulli parapraki dashuruari në hënën
Artikulli tjetëritinerar
Themelues dhe mirëmbajtës i portalit “Fjalaime.ch”. BSc. i Administrimit të Biznesit dhe MSc. i Sistemeve Informative të Biznesit. Me punë dhe qendrim të përkohshëm në Zvicër, Winterthur. Studimet e mia qoftë akademike, qoftë private pasojnë sferën e ekonomsë me përqëndrim në drejtimet e menaxhimit dhe marketingut dhe teknologjisë informative me përqëndrim në shfrytëzimin e teknologjisë informative për zhvillim të biznesit..

S'KA KOMENTE

PËRGJIGJU

Kodi i sigurisë *